Blog

Een contract ontbinden – mag dat zomaar?

Een contract ontbinden – mag dat zomaar?
Auteur Jody Esveldt
Gepubliceerd 05 mrt. 2026
Een contract ontbinden – mag dat zomaar?

Wil je van een overeenkomst af omdat de andere partij zich niet aan de afspraken houdt? Dan zijn er verschillende opties om het contract te beëindigen. In dit artikel bespreken we wat je kunt doen als de ander zijn verplichtingen niet nakomt, welke stappen je moet nemen om rechtsgeldig van het contract te ontbinden, en wat het verschil is tussen ontbinding en opzegging.

Wat is ontbinden?

Ontbinding is het beëindigen van een overeenkomst omdat de andere partij zijn verplichtingen niet nakomt. Het is een soort noodrem. Als de ander niet doet wat is afgesproken, mag je onder de hele of een gedeelte van de overeenkomst uit.

Er is echter een belangrijke uitzondering: de tekortkoming moet ernstig genoeg zijn. Een klein foutje of een minimale vertraging is dus meestal niet genoeg om een heel contract te ontbinden. 

Denk aan een grote levering waarbij één onderdeel ontbreekt. Dat is vervelend, maar meestal niet iets waarvoor je direct zegt: “dan gaat alles van tafel.” Rechters kijken daarbij vaak naar de vraag: hoe belangrijk is dit punt nou echt voor de overeenkomst? Als dat ene ontbrekende onderdeel juist cruciaal is (bijvoorbeeld omdat je zonder dat onderdeel niks aan de rest van de levering hebt), dan kan het tóch serieus genoeg zijn om de overeenkomst te ontbinden.

Eerst in gebreke stellen

In de praktijk kun je in de meeste gevallen niet zomaar direct ontbinden. Eerst moet je de ander een duidelijke waarschuwing geven en een laatste kans om het op te lossen binnen een redelijke termijn. Dat heet een "ingebrekestelling". Aan die ingebrekestelling worden eisen gesteld. Pas als de gestelde termijn verstrijkt zonder dat er wordt nagekomen, is de schuldenaar "in verzuim" en mag je ontbinden.

Dit is vaak het moment waarop het conflict escaleert. Wie te vaag schrijft wat het probleem is of een onrealistische deadline geeft loopt risico dat de ingebrekestelling niet goed genoeg is en je ontbinding later wankel staat.

Hoe ontbind je?

De ontbinding zelf kan op twee manieren plaatsvinden. De eerste en meest gebruikelijke manier is door het versturen van een schriftelijke verklaring. Er hoeft dan geen rechter aan te pas te komen.

De tweede manier is via de rechter, dan wordt de ontbinding door de rechter uitgesproken. Dit is vooral aan de orde als de andere partij de ontbinding betwist of als er onduidelijkheid bestaat over de vraag of de tekortkoming ernstig genoeg is.

Wat zijn de gevolgen?

Na ontbinding worden de partijen bevrijd van hun verplichtingen. Wat al is geleverd of betaald, moet in beginsel worden teruggedraaid. Er ontstaat namelijk een verbintenis tot ongedaanmaking van de reeds ontvangen prestaties. Kan een geleverde prestatie, bijvoorbeeld een uitgevoerde dienst, niet teruggedraaid worden, dan moet daar een redelijke vergoeding voor worden betaald. 

Daarnaast kan de partij die ontbindt ook nog schadevergoeding eisen. Dus als je schade hebt doordat de ander zijn afspraken niet nakwam, kun je die soms ook claimen. De gevolgen kunnen dus verstrekkend zijn.

Wat is dan het verschil met opzeggen? 

Bij opzegging beëindigt een partij de overeenkomst voor de toekomst, zonder dat daar een tekortkoming aan ten grondslag moet liggen. Opzegging is met name relevant bij duurovereenkomsten: contracten die doorlopend zijn, zoals huurovereenkomsten, arbeidsovereenkomsten, abonnementen of samenwerkingscontracten. Opzegging kan overeengekomen zijn, maar kan ook op basis van de wet. 

Bij opzegging wordt de overeenkomst niet "teruggedraaid". De prestaties die al zijn verricht, blijven gewoon in stand. Er hoeft niets te worden terugbetaald of teruggeleverd. De overeenkomst stopt simpelweg op een bepaald moment in de toekomst. Bij opzegging is er in beginsel geen aanspraak op schadevergoeding, tenzij er onrechtmatig of in strijd met de overeenkomst wordt opgezegd.

Tot slot verschilt de procedure. Voor ontbinding is het noodzakelijk dat de schuldenaar in verzuim verkeert, hetgeen doorgaans een ingebrekestelling vereist. Bij opzegging geldt meestal een opzegtermijn, maar geen eis van ingebrekestelling of verzuim. De duur van de opzegtermijn hangt af van wat partijen hebben afgesproken met elkaar. Spreek je niets af? Dan val je terug op de wet.

Conclusie

Het is essentieel om bij het beëindigen van een overeenkomst goed te kijken naar het doel en de reden van beëindiging. Ontbinding is logisch als er sprake is van een tekortkoming en heeft directe gevolgen voor de reeds geleverde prestaties en mogelijke schadevergoeding. Opzegging is vooral aan de orde bij duurovereenkomsten en werkt uitsluitend voor de toekomst, zonder terugwerkende kracht of directe compensatie. Het kiezen van de juiste route voorkomt juridische complicaties en zorgt ervoor dat uw belangen op een correcte manier worden behartigd.

Contact met Jody Esveldt

Jody Esveldt

Jody Esveldt

Contact formulier