De Data Act en machinefabrikanten: wat te doen als een klant vraagt om data te delen met een derde partij?

Machines in de maakindustrie genereren steeds meer data. Denk aan sensordata zoals temperatuur, trillingen en energieverbruik, maar ook aan productiedata zoals output, cyclustijden en kwaliteitsmetingen. Deze data speelt een steeds grotere rol bij procesoptimalisatie, onderhoud en digitale diensten.

Met de EU Data Act is het juridische kader rondom deze data ingrijpend gewijzigd.

Voor machinefabrikanten betekent dit dat klanten vaker zullen vragen om toegang tot data die door hun machines wordt gegenereerd (“mijn data”) en om die data te delen met andere partijen.

In dit artikel leg ik wij uit wat dat in de praktijk betekent en waarom dit vooral een contractueel vraagstuk is.

De Data Act in het kort

De Data Act is een Europese verordening die regelt wie toegang heeft tot data die wordt gegenereerd door “verbonden producten en gerelateerde diensten”, en hoe deze data gedeeld moet worden.

De verordening is op 11 januari 2024 in werking getreden en geldt volledig vanaf 12 september 2025.

Voor de maakindustrie zijn drie rollen relevant:

• Gebruiker: het bedrijf dat de machine gebruikt
• Gegevenshouder (data holder): vaak de machinefabrikant of platformaanbieder
• Gegevensontvanger: een derde partij die data ontvangt, bijvoorbeeld een IT-dienstverlener

Een belangrijk recht uit de Data Act is dat de gebruiker toegang krijgt tot data die wordt gegenereerd door het gebruik van “zijn” machine en deze data kan laten delen met een derde partij naar keuze.

Dit kan bijvoorbeeld een onafhankelijke serviceprovider, een IT-bedrijf of een analytics platform zijn.