LEGO vs. Boon Beton: Hoe bescherm je een iconisch merk tegen gratis meelifters? Deel 1

Stel: iemand noemt jouw merknaam tientallen keren op zijn website. Niet om jouw producten te verkopen, maar om hoger in Google te komen voor zijn eigen producten. En hij weet dat dit werkt.

Dat is precies wat er speelde in de bodemprocedure Rb. Den Haag 27 mei 2026 (LEGO Holding A/S / Boon Beton B.V., C/09/688082).

Boon Beton verkocht grote, stapelbare betonblokken voor de bouwsector. Op haar website gebruikte zij consequent de tekens "legoblokken van beton" en "betonnen legoblokken", niet om verwarring te wekken, maar puur om vindbaar te zijn. In haar eigen woorden:

"Het is nu eenmaal een gegeven dat mensen op Google zoeken op 'betonnen legoblokken' of een verbastering daarvan."

En even later, in diezelfde e-mail aan LEGO:

"Als ik het onderteken zit ik eraan vast en ben ik dus minder goed vindbaar. Dat kost mij sowieso omzet en dat wil ik uiteraard ook weer niet."

De rechtbank oordeelde dat deze verklaringen "in redelijkheid niet anders kunnen worden uitgelegd dan dat zij door het gebruik van de Tekens in het kielzog van de LEGO-merken vaart om van de aantrekkingskracht, de reputatie en het prestige ervan te profiteren." Merkinbreuk op grond van ongerechtvaardigd voordeel (free-riding) was daarmee gegeven.

De sleutel: actief en aantoonbaar handhaven

Boon Beton stelde dat "legoblok" al meer dan 45 jaar een gangbare aanduiding is in de bouwsector en dat LEGO decennialang had stilgezeten. De rechtbank verwierp dit: LEGO kon aantonen dat zij actief optrad tegen inbreukmakers in de bouwsector in Nederland én in andere EU-landen. Een maand eerder had dezelfde rechtbank al een vergelijkbare betonblokverkoper veroordeeld (ECLI:NL:RBDHA:2025:7003).

Dat is geen toeval. Dat is strategie.

De rechtbank benadrukte dat zelfs wanneer andere partijen in de markt de term beschrijvend gebruiken, wat op zichzelf is toegestaan op grond van art. 14 UMVo, dit niet betekent dat het merk tot soortnaam is verworden. En: gebruik in vakpublicaties gedurende 60 jaar zegt niets over of LEGO daartegen had opgetreden.

Wat merkhouders hiervan kunnen leren

De uitspraak laat zien dat bekende merken ook buiten hun "eigen" branche bescherming verdienen. LEGO hoeft geen concurrent van Boon Beton te zijn om toch op te treden. Het meeliften op de SEO-waarde van een bekend merk is voldoende voor een geslaagd free-riding-verweer, zeker wanneer de inbreukmaker dat zelf schriftelijk bevestigt.

Drie tips voor merkhouders:

1. Documenteer jouw handhavingsbeleid sectorbreed. Wie alleen optreedt in de eigen productcategorie, loopt het risico dat een rechter oordeelt dat gebruik in andere sectoren impliciet is gedoogd. Houd bij wanneer je hebt gesommeerd, ook in aangrenzende of zelfs niet-gerelateerde branches.
2. Leg elk bewijs van bewust meeliften vast. De e-mail van Boon Beton was in deze zaak het meest krachtige bewijsmiddel. Correspondentie, social media-uitingen en websiteanalyse (zoals het aantal keer dat een merk op een pagina voorkomt) zijn waardevolle bewijzen. Vraag ze op vóór je sommeert.
3. Stel de formele vordering scherp. In deze zaak won LEGO op de “c-grond” (art. 14 lid 1 sub c UMVo; ongerechtvaardigd voordeel bij een bekend merk), niet op verwarringsgevaar. Dat is een bewuste keuze die processtrategie vereist: de c-grond vereist geen soortgelijke waren, maar wél bewijs van associatie en voordeel. Zorg dat je die elementen kunt onderbouwen.

Vragen over merkhandhaving of free-riding door derden? Neem contact op met Jos van der Wijst.