Blog van medewerkers

WP_Query Object
(
    [query] => Array
        (
            [news-type] => blog
        )

    [query_vars] => Array
        (
            [news-type] => blog
            [error] => 
            [m] => 
            [p] => 0
            [post_parent] => 
            [subpost] => 
            [subpost_id] => 
            [attachment] => 
            [attachment_id] => 0
            [name] => 
            [pagename] => 
            [page_id] => 0
            [second] => 
            [minute] => 
            [hour] => 
            [day] => 0
            [monthnum] => 0
            [year] => 0
            [w] => 0
            [category_name] => 
            [tag] => 
            [cat] => 
            [tag_id] => 
            [author] => 
            [author_name] => 
            [feed] => 
            [tb] => 
            [paged] => 0
            [meta_key] => 
            [meta_value] => 
            [preview] => 
            [s] => 
            [sentence] => 
            [title] => 
            [fields] => 
            [menu_order] => 
            [embed] => 
            [category__in] => Array
                (
                )

            [category__not_in] => Array
                (
                )

            [category__and] => Array
                (
                )

            [post__in] => Array
                (
                )

            [post__not_in] => Array
                (
                )

            [post_name__in] => Array
                (
                )

            [tag__in] => Array
                (
                )

            [tag__not_in] => Array
                (
                )

            [tag__and] => Array
                (
                )

            [tag_slug__in] => Array
                (
                )

            [tag_slug__and] => Array
                (
                )

            [post_parent__in] => Array
                (
                )

            [post_parent__not_in] => Array
                (
                )

            [author__in] => Array
                (
                )

            [author__not_in] => Array
                (
                )

            [ignore_sticky_posts] => 
            [suppress_filters] => 
            [cache_results] => 1
            [update_post_term_cache] => 1
            [lazy_load_term_meta] => 1
            [update_post_meta_cache] => 1
            [post_type] => 
            [posts_per_page] => 10
            [nopaging] => 
            [comments_per_page] => 50
            [no_found_rows] => 
            [taxonomy] => news-type
            [term] => blog
            [order] => DESC
        )

    [tax_query] => WP_Tax_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                    [0] => Array
                        (
                            [taxonomy] => news-type
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => blog
                                )

                            [field] => slug
                            [operator] => IN
                            [include_children] => 1
                        )

                )

            [relation] => AND
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                    [0] => wp_term_relationships
                )

            [queried_terms] => Array
                (
                    [news-type] => Array
                        (
                            [terms] => Array
                                (
                                    [0] => blog
                                )

                            [field] => slug
                        )

                )

            [primary_table] => wp_posts
            [primary_id_column] => ID
        )

    [meta_query] => WP_Meta_Query Object
        (
            [queries] => Array
                (
                )

            [relation] => 
            [meta_table] => 
            [meta_id_column] => 
            [primary_table] => 
            [primary_id_column] => 
            [table_aliases:protected] => Array
                (
                )

            [clauses:protected] => Array
                (
                )

            [has_or_relation:protected] => 
        )

    [date_query] => 
    [queried_object] => WP_Term Object
        (
            [term_id] => 56
            [name] => Blog van medewerkers
            [slug] => blog
            [term_group] => 0
            [term_taxonomy_id] => 56
            [taxonomy] => news-type
            [description] => 
            [parent] => 0
            [count] => 545
            [filter] => raw
        )

    [queried_object_id] => 56
    [request] => SELECT SQL_CALC_FOUND_ROWS  wp_posts.ID FROM wp_posts  LEFT JOIN wp_term_relationships ON (wp_posts.ID = wp_term_relationships.object_id) LEFT  JOIN wp_icl_translations wpml_translations
							ON wp_posts.ID = wpml_translations.element_id
								AND wpml_translations.element_type = CONCAT('post_', wp_posts.post_type)  WHERE 1=1  AND ( 
  wp_term_relationships.term_taxonomy_id IN (56)
) AND wp_posts.post_type = 'post' AND (wp_posts.post_status = 'publish' OR wp_posts.post_status = 'acf-disabled' OR wp_posts.post_status = 'tribe-ea-success' OR wp_posts.post_status = 'tribe-ea-failed' OR wp_posts.post_status = 'tribe-ea-schedule' OR wp_posts.post_status = 'tribe-ea-pending' OR wp_posts.post_status = 'tribe-ea-draft') AND ( ( ( wpml_translations.language_code = 'nl' OR 0 ) AND wp_posts.post_type  IN ('post','page','attachment','wp_block','acf-field-group','tribe_venue','tribe_organizer','tribe_events','mc4wp-form','slider-data','actualiteiten','accordion','failissementens','advocaten','blogs','seminar' )  ) OR wp_posts.post_type  NOT  IN ('post','page','attachment','wp_block','acf-field-group','tribe_venue','tribe_organizer','tribe_events','mc4wp-form','slider-data','actualiteiten','accordion','failissementens','advocaten','blogs','seminar' )  ) GROUP BY wp_posts.ID ORDER BY wp_posts.menu_order, wp_posts.post_date DESC LIMIT 0, 10
    [posts] => Array
        (
            [0] => WP_Post Object
                (
                    [ID] => 19275
                    [post_author] => 17
                    [post_date] => 2020-01-30 10:20:21
                    [post_date_gmt] => 2020-01-30 09:20:21
                    [post_content] => Met de inmiddels bekende AVG doet zich een interessante strijd voor tussen twee leerstukken: het recht op kennis over schuldenproblematiek vs. het recht om vergeten te worden.
Wat is het doel van een BKR-registratie?
Kredietverstrekkers zijn wettelijk verplicht om elke lening aan te melden bij Stichting BKR (Bureau Krediet Registratie). Het achterliggende doel van Stichting BKR is Nederland financieel gezond te maken: enerzijds door overfinanciering van consumenten te voorkomen en anderzijds door het beschermen van kredietaanbieders voor consumenten van wie is gebleken dat zij hun lening niet (kunnen) aflossen. Wanneer je met een BKR-registratie te maken krijgt, kan dit behoorlijk vervelend zijn. De gevolgen kunnen je immers nog jarenlang achtervolgen.
Hoe pakt het uit in de praktijk?
De voorzieningenrechter te Amsterdam deed vorig jaar een interessante uitspraak over een verzoek om verwijderd te worden uit het BKR-register (ECLI:NL:RBAMS:2019:3857). De consument heeft een BKR-registratie en de kredietverschaffer weigert deze door te laten halen. Daardoor krijgt de consument geen hypotheek. De consument ziet zich genoodzaakt de voorzieningenrechter om hulp te vragen. Als hoofdregel geldt dat een persoon vanwege zijn specifieke situatie bezwaar kan maken tegen de verwerking van zijn persoonsgegevens. De kredietverschaffer moet dit bezwaar honoreren, tenzij hij dwingende gerechtvaardigde gronden aanvoert voor de verwerking van de persoonsgegevens, die zwaarder wegen dan de belangen, rechten en vrijheden van de betrokken persoon. Als dit bezwaar geweigerd wordt, kan de rechter de gemaakte belangenafweging toetsen. De voorzieningenrechter merkt op dat de consument weliswaar niet alle verplichtingen is nagekomen destijds, maar dat de lening drie jaar geleden volledig is afgelost en dat de op enig moment gesloten betalingsregeling correct is nagekomen. De consument verkeert al drie jaar in een financieel stabiele situatie en heeft geen schulden. Een BKR-registratie beschermt kredietverschaffers tegen wanbetaling, maar daar is dus hier geen sprake (meer) van. De slotsom luidt: “In deze omstandigheden kan niet worden gezegd dat de belangen van maatschappelijk verantwoorde dienstverlening op financieel gebied worden geschaad als de registratie nu zou vervallen in plaats van over twee jaar.” Een geheel begrijpelijke en terechte uitkomst. Deze uitspraak laat zien dat BKR-registratie niet altijd in beton gegoten hoeven te zijn en dat bezwaar, eventueel getoetst door de rechter, wel degelijk kan lonen. In dit geval heeft het er in ieder geval toe geleid dat de consument een huis kon kopen. Indien u vragen heeft over een BKR-registratie, kunt u uiteraard contact opnemen. Dirk School   [post_title] => BKR en het recht om vergeten te worden [post_excerpt] => Wanneer je met een BKR-registratie te maken krijgt, is dit heel vervelend. Rechtbank Amsterdam deed vorig jaar een uitspraak over een verzoek om verwijderd te worden uit het BKR-register. [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => open [post_password] => [post_name] => bkr-en-het-recht-om-vergeten-te-worden [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2020-01-30 16:39:55 [post_modified_gmt] => 2020-01-30 15:39:55 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => https://bg.legal/?p=19275 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [1] => WP_Post Object ( [ID] => 19078 [post_author] => 9 [post_date] => 2020-01-27 12:31:00 [post_date_gmt] => 2020-01-27 11:31:00 [post_content] =>
Kennisdocumenten Premiedifferentiatie WW
De premiedifferentiatie die de Wet Arbeidsmarkt in Balans (WAB) met zich mee heeft gebracht is inmiddels een feit. De werkgever betaalt vanaf 1 januari 2020 minder WW-premie voor een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd, dan voor een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd of een oproepovereenkomst. Goed te weten is dat de Overheid inmiddels al verschillende kennisdocumenten heeft gepubliceerd over dit onderwerp, waarin een en ander wordt uitgewerkt. Dit inclusief een stroomschema en antwoorden op veel voorkomende praktijkvragen. De laatste versie van het kennisdocument dateert van 16 december 2019 en kunt u via deze link vinden. Ook kunt u daar een overzicht krijgen van de wijzigingen ten opzichte van het vorige kennisdocument over dit onderwerp. SLIM: Subsidieregeling voor initiatieven gericht op stimuleren van leren en ontwikkelen De Overheid stelt vanaf 2020, 48 miljoen euro beschikbaar voor initiatieven gericht op het stimuleren van leren en ontwikkelen in het MKB. Daarnaast komt 1,2 miljoen euro beschikbaar om ditzelfde te stimuleren in grootbedrijven uit de landbouw-, horeca- en recreatiesector. De subsidie kan worden aangevraagd vanaf 2 maart 2020. De volgende voorbeelden van initiatieven worden genoemd: het onderzoeken van scholings- en opleidingsbehoeften in een onderneming of het laten ontwikkelen van loopbaanadviezen voor werkenden in de onderneming. Maar er is ook ruimte voor een initiatief waardoor werkenden in een onderneming worden gestimuleerd hun kennis, vaardigheden en beroepshouding verder te ontwikkelen. Denk aan het oprichten van een bedrijfsschool of het ontwikkelen en implementeren van een systeem van periodieke ontwikkelgesprekken met medewerkers. Ook kunnen werkgevers subsidie aanvragen voor het bieden van een praktijkleerplaats voor (delen van) een mbo-opleiding in de derde leerweg. Via de volgende site kunt u meer informatie vinden over deze subsidieregeling en voorlichtingsbijeenkomsten in februari 2020. De volledige subsidieregeling is te vinden via de link. [post_title] => De meedenkende, betalende Overheid: Werkgevers doe er uw voordeel mee! [post_excerpt] => De premiedifferentiatie die de Wet Arbeidsmarkt in Balans (WAB) met zich mee heeft gebracht is inmiddels een feit. Hierbij een aantal belangrijke door de Overheid opgestelde kennisdocumenten. [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => open [post_password] => [post_name] => de-meedenkende-en-meebetalende-overheid [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2020-01-28 09:53:29 [post_modified_gmt] => 2020-01-28 08:53:29 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => https://bg.legal/?p=19078 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [2] => WP_Post Object ( [ID] => 19066 [post_author] => 19 [post_date] => 2020-01-23 13:48:28 [post_date_gmt] => 2020-01-23 12:48:28 [post_content] => Eén van de gronden voor het beëindigen van een huurovereenkomst betreft ‘dringend eigen gebruik’. Op 10 januari 2020 heeft de rechtbank Rotterdam zich uitgesproken over een verzoek op die grond door Vestia. Een kwestie die al de nodige publiciteit heeft gekregen. Uit deze uitspraak blijkt maar weer eens dat een verzoek op grond van ‘dringend eigen gebruik’ is onderworpen aan een strenge toets. Het gevolg van die strenge toets: Vestia mag 17 huurovereenkomsten niet beëindigen.
Wat was het geval?
Vestia verhuurt woningen in de Tweebosbuurt in Rotterdam. Huurder woont al sinds 1985 in één van die woningen in de Tweebosbuurt. In 2011 en de jaren daarna heeft de gemeente Rotterdam een herstructureringsplan opgesteld voor de wijken in Rotterdam-Zuid, waaronder de Tweebosbuurt. Huurder krijgt in 2018 een brief van de gemeente. In die brief staat dat de gemeente en Vestia de woningen in de Tweebosbuurt willen gaan vernieuwen. De woningen zijn oud en voldoen niet meer aan de eisen van deze tijd. In deze brief staat dat de woning van huurder zal worden gesloopt en huurder daarom moet verhuizen. De gemeente en Vestia sluiten vervolgens een samenwerkingsovereenkomst die ziet op ‘het project Tweebosbuurt’.
Het beroep op ‘dringend eigen gebruik’
Vestia zegt vervolgens de huurovereenkomst op, op grond van dringend eigen gebruik: ‘Vestia heeft de door u gehuurde woning dringend nodig voor eigen gebruik, nu het vernieuwingsproject van de Tweebosbuurt met zich meebrengt dat de door u gehuurde woning wordt gesloopt en vervangen door nieuwbouw. Daarom kunnen wij de huurovereenkomst met u niet voortzetten. De huurder heeft niet ingestemd met deze opzegging. Een procedure bij de kantonrechter volgt. Vestia legt aan haar vordering te grondslag dat het eigen gebruik bestaat uit de sloop van de woning van huurder ten behoeve van de herontwikkeling van het perceel waar de woning van huurder deel uitmaakt. De werkzaamheden zijn onderdeel van de herstructurering van het gebied Tweebosbuurt.
Wat vindt de kantonrechter?
Vestia heeft ervoor gekozen om haar vordering in te stellen op grond van artikel 7:274 lid 1 sub c BW (beëindiging huurovereenkomst wegens dringend eigen gebruik) en niet op artikel 7:220 BW (voortzetting huurovereenkomst na sloop/renovatie). Die keuzevrijheid biedt de wetgever (artikel 7:220 lid 4 BW). Dat heeft tot gevolg dat het strenge beoordelingsregime van het dringend eigen gebruik van toepassing is. Die toets valt niet in het voordeel van Vestia uit. Binnen het wettelijk kader kan sloop een reden zijn om de huurovereenkomst te beëindigen. Bijvoorbeeld als de exploitatie van de woningen aanzienlijke verliezen oplevert. Stedenbouwkundige ontwikkeling op zichzelf (zonder bijkomende omstandigheden) is geen grond voor dringend eigen gebruik. In deze procedure is de (al dan niet slechte) staat van de woningen geen onderdeel van het juridisch debat en dus niet vast komen te staan. Uit de stukken waarop Vestia haar dringend eigen gebruik baseert, komt wel telkens naar voren dat ook de slechte staat van de woningen in de Tweebosbuurt aanleiding is voor de voorgenomen sloop. Maar Vestia heeft de vordering hier niet op gebaseerd. Het speelt dan ook geen rol bij de beoordeling van de vordering van Vestia. Daar komt ook bij dat de bewoners feitelijk niet zijn erkend in het gehele traject. Vestia heeft te weinig aandacht gehad voor de gevolgen die huurder zou ondervinden van deze herstructurering en huurbeëindiging. Zo is bijvoorbeeld niet gekeken of huurder een andere woning kond terugkrijgen. En dat terwijl Vestia als kerntaak heeft om ervoor te zorgen dat personen in verband met hun lage inkomen goed en betaalbaar kunnen wonen.  Conclusie: Er zijn geen motieven van financiële of bouwkundige aard. Het sociaal maatschappelijke motief dat Vestia naar voren brengt voor de Tweebosbuurt blijkt onvoldoende uit de overgelegde stukken.  Op stedenbouwkundig vlak is niet aangetoond dat dit deel van de wijk niet in stand zou kunnen blijven. Alles afwegende komt de kantonrechter tot het oordeel dat de herstructureringsplannen de strenge toets van het dringend eigen gebruik niet kunnen doorstaan.
 Wat is hiervan de relevantie voor de praktijk?
  • Deze uitspraak bevestigt het strenge beoordelingsregime dat geldt voor dringend eigen gebruik. Maar wat interessant is, is het feit dat Vestia gekozen heeft voor deze grondslag. Vestia had ook kunnen kiezen voor voortzetting van de huurovereenkomst na sloop/renovatie. Dat heeft als gevolg dat de zware toets van dringend eigen gebruik niet geldt. Het gevolg is wel dat de huurovereenkomsten voortgezet moeten worden na sloop/renovatie. In de praktijk zal de verhuurder dus goed moeten overwegen welke weg hij kiest.
  • Ten aanzien van dringend eigen gebruik heeft te gelden dat sloop als vorm van dringend eigen gebruik is erkend. Vestia heeft in deze procedure telkens de slechte staat van de woningen aangevoerd, maar vervolgens niet ten grondslag gelegd aan haar vordering. Voor de praktijk is relevant dat niet alleen de juiste grondslag wordt gekozen, ook dat de relevante feiten ter onderbouwing van die grondslag naar voren worde gebracht. Mogelijk was het oordeel van de kantonrechter anders geweest wanneer die slechte staat ook aan de vordering ten grondslag zou zijn gelegd.
  • Voor een woningbouwcorporatie [toegelaten instelling] geldt bovendien dat zij als kerntaak heeft ervoor te zorgen dat personen in verband met hun lage inkomen goed en betaalbaar kunnen wonen. Voor een corporatie geldt dus des te meer dat zij de belangen van de huurders betrekt in de besluitvorming. De gevolgen die huurders ondervinden zijn van belang. Met name het moeilijk kunnen vinden van een andere sociale huurwoning steelt een belangrijke rol.
Wilt u meer informatie over het opzeggen van een huurovereenkomst? Neemt u dan contact met mij op. Rutger Boogers, Advocaat huurrecht Rutger Boogers   [post_title] => Beroep op ‘dringend eigen gebruik’ door woningbouwcorporatie Vestia slaagt niet [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => open [post_password] => [post_name] => beroep-op-dringend-gebruik-vestia-slaagtniet [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2020-01-28 08:52:35 [post_modified_gmt] => 2020-01-28 07:52:35 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => https://bg.legal/?p=19066 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [3] => WP_Post Object ( [ID] => 19054 [post_author] => 16 [post_date] => 2020-01-23 13:25:26 [post_date_gmt] => 2020-01-23 12:25:26 [post_content] =>   De december en januari maand was wederom de tijd van gezellige recepties, borrels en etentjes met……wijn. Niets mis mee maar helaas is toch weer gebleken dat er in die periode eerder achter het stuur wordt gekropen met alcohol op. Het aantal verkeersongevallen waarbij alcohol in het spel is stijgt in deze maanden. Met vaak letsel ook bij inzittenden. Is de letselschade verhaalbaar? Wat kunnen de gevolgen zijn voor bestuurder en inzittende?
Letselschade inzittende
De passagier spreekt de bestuurder aan voor zijn letselschade. Had de passagier wel mee moeten rijden terwijl hij wist dat de bestuurder onder invloed was? Heeft hij dan nog wel recht op vergoeding van zijn letselschade? Het is onjuist dat wie bewust meerijdt met een beschonken bestuurder geheel geen recht op schadevergoeding zou hebben. Maar door mee te rijden met een dronken chauffeur draagt de gewonde passagier, in de meeste gevallen, wel een percentage eigen schuld voor de gevolgen van het ongeval. De verzekeraar van de bestuurder zal dus meestal niet de volledige letselschade vergoeden van de passagier. Een deel van de schade blijft voor rekening van de gewonde passagier. Uit de rechtspraak blijkt dat, afhankelijk van de omstandigheden, een eigen schuld percentage aangerekend kan worden tussen 15 en 50%. In geval van ernstig letsel zal dan een hoog bedrag aan schade voor rekening van de gewonde inzittende blijven. Gevolgen voor de bestuurder onder invloed van alcohol
Bewijslast omkering
Een bestuurder onder invloed van alcohol is niet automatisch aansprakelijk voor het ontstaan van een ongeval maar krijgt wel de bewijslast. Stel je verleent geen voorrang aan een automobilist die onder invloed van alcohol verkeert. Als vast staat dat die automobilist teveel alcohol heeft gedronken krijgt de automobilist die gedronken heeft de bewijslast. Hij zal moeten bewijzen dat het ongeval ook was ontstaan als hij geen alcohol op had. Dit is vaak moeilijk te bewijzen. Tot het moment dat dat bewezen is, zal de rechter er in principe vanuit gaan dat de aanrijding is veroorzaakt door het alcoholgebruik. De bestuurder die onder invloed reed is dus vaak aansprakelijk voor de schade, ook al verleende de andere partij geen voorrang.
Geen dekking op Schadeverzekering Inzittenden [SVI] voor de bestuurder
Mogelijk is er op de autoverzekering een SVI dekking. Dit betekent dat ook de letselschade van een bestuurder is gedekt ook al is hijzelf aansprakelijk voor het ontstaan van het ongeval. Als de bestuurder die gedronken heeft ook letsel heeft is zijn letselschade echter niet gedekt. Alcoholgebruik tijdens het rijden is een uitsluiting op de verzekering.
WAM verzekeraar vordert betalingen aan slachtoffers terug bij de bestuurder
Wettelijk moet de autoverzekeraar de slachtoffers [inzittenden of andere verkeersdeelnemers] schadeloos stellen ook als er sprake is van alcoholgebruik van hun verzekerde [de bestuurder]. Als alcoholgebruik vast staat zal de verzekeraar de betalingen terugvorderen bij de bestuurder/verzekeringnemer. Bij ernstig blijvend letsel bij de inzittende en/of andere verkeersdeelnemers, zijn dit gigantische bedragen en kan dit degene die onder invloed een ongeval heeft veroorzaakt dus financieel ruïneren.
Strafrecht
De bestuurder die onder invloed heeft gereden zal vervolgd worden en heeft dus voortaan een strafblad. Rechtbank Limburg heeft onlangs een bestuurder veroordeeld tot 12 maanden gevangenisstraf en 5 jaar rijontzegging. Onder invloed van alcohol heeft hij een dodelijk ongeval veroorzaakt. Los van de bovenstaande consequenties zal degene die onder invloed van alcohol een ongeval veroorzaakt waardoor er slachtoffers zijn met ernstig letsel [of slachtoffers die zijn overleden] verder moeten leven met deze last. Laat je daarom voortaan rijden en breng anderen [en jezelf] niet in gevaar, feestdagen of niet. Dit artikel is gepubliceerd in De Uitstraling, januari 2020. Edith de Koning [post_title] => Glaasje op? Laat je rijden. En stap niet in bij een chauffeur die ook gedronken heeft. [post_excerpt] => Het aantal verkeersongevallen waarbij alcohol in het spel is stijgt in deze maanden. Met vaak letsel ook bij inzittenden. Is de letselschade verhaalbaar? Wat kunnen de gevolgen zijn voor bestuurder en inzittende? [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => open [post_password] => [post_name] => glaasje-op-laat-je-rijden-en-stap-niet-in-bij-een-chauffeur-die-ook-gedronken-heeft [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2020-01-28 08:52:36 [post_modified_gmt] => 2020-01-28 07:52:36 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => https://bg.legal/?p=19054 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [4] => WP_Post Object ( [ID] => 18976 [post_author] => 22 [post_date] => 2020-01-06 10:49:54 [post_date_gmt] => 2020-01-06 09:49:54 [post_content] => We zien het veel in testamenten van partners. De gehele nalatenschap van de ene partner wordt nagelaten aan de langstlevende partner. Indien er kinderen in het spel zijn, krijgen deze een niet opeisbare vordering op deze langstlevende partner ter grootte van hun erfdeel. De vordering van de kinderen wordt pas opeisbaar bij het overlijden van de langstlevende partner. Vaak levert dit geen problemen op. De kinderen zijn blij dat de langstlevende ouder goed verzorgd achtergelaten wordt. In een recente uitspraak van het Gerechtshof Den Haag d.d. 19 december 2019 dacht één van de dochters daar echter anders over.
Uitspraak Gerechtshof Den Haag
 In deze casus was moeder overleden. Zij heeft in haar testament bepaald dat vader de mogelijkheid had om haar gehele nalatenschap aan zichzelf toe te delen, waarbij de kinderen een vordering op de vader zouden verkrijgen. Ook heeft moeder in het testament bepaald dat deze vorderingen pas opeisbaar zijn in een aantal gevallen, waaronder het overlijden van vader. De dochter vreest echter voor verduistering van de nalatenschap van haar moeder, omdat vader een nieuwe partner heeft met wie hij voornemens is te trouwen. Daarbij geeft de dochter aan dat vader sinds het overlijden van haar moeder grote sommen geld uitgeeft en dat vader voornemens is om het vastgoed – dat deelt uitmaakt van de nalatenschap van moeder – te verkopen. Om die reden verzoekt de dochter eerst de rechtbank en later het hof om conservatoir beslag te mogen leggen op het vastgoed. De dochter wil hierdoor zekerheid verkrijgen voor haar geldvordering op haar vader. De rechtbank en later ook het hof wijzen deze vordering van de dochter af. Hoe dat komt licht ik in deze blog graag nader aan jullie toe. Hoe zit het nu met de bescherming en verzorging van de langstlevende? In welke verhouding staat deze bescherming en verzorging tot de vorderingen van de kinderen? Wat mag er wel en wat mag er niet?
Uitleg testament
Bij de uitleg van een testament moet gelet worden op de verhoudingen die het testament wenst te regelen. In het testament van moeder kwam duidelijk de wens naar voren om haar langstlevende echtgenoot de bevoegdheid te geven vrij over haar nalatenschap te beschikken. Het was de bedoeling van moeder om de belangen van vader voorop te stellen, door hem “ongestoord te laten voortleven”. De positie van de kinderen was in het testament van moeder ondergeschikt aan die van de vader. Mag de langstlevende echtgenoot zonder beperkingen gebruik maken van de nalatenschap? Nee. De langstlevende echtgenoot mag namelijk geen misbruik maken van zijn bevoegdheid.  Dat is het geval wanneer de langstlevende echtgenoot enkel over de nalatenschap beschikt met het doel de kinderen in hun verhaalsmogelijkheden te benadelen. Van zo’n situatie zal echter niet snel sprake zijn.
Regeling voor langstlevenden
De regeling voor langstlevenden zien we veel terug in testamenten, maar is inmiddels door de wetgever verankerd in ons Burgerlijk Wetboek. Deze regeling stoelt op de verzorgingsgedachte van de langstlevende partner. Daarnaast moet het voor de langstlevende partner zonder meer mogelijk zijn de levenswijze waar hij/zij gewend aan was voort te zetten. De langstlevende moet dan bijvoorbeeld in de woning kunnen blijven wonen. Een voorwaarde hiervoor is dat de kinderen niet op de stoep staan om hun erfdeel op te eisen. Het belang van de langstlevende partner gaat dus voor. In de genoemde casus is niet gebleken dat vader misbruik maakt van zijn bevoegdheid om over de nalatenschap van moeder te beschikken. De dochter heeft onvoldoende aangetoond dat vader het doel voor ogen heeft om haar te benadelen. De dochter mag dan ook geen conservatoir beslag leggen op het vastgoed. Dit beperkt vader namelijk in de mogelijkheden om over de nalatenschap van moeder te kunnen beschikken, hetgeen niet de bedoeling is geweest van moeder in haar testament en evenmin van de wetgever. Krijg je als kind of juist als langstlevende te maken met de situatie waarin de nalatenschap van de overledene naar de langstlevende gaat en heb je hier vragen over, neem dan gerust contact met mij op. Anne van der Steen – Specialist erfrecht en vereffenaar Anne van der Steen [post_title] => De verzorging van de langstlevende: hoe ver reikt deze eigenlijk? [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => open [post_password] => [post_name] => de-verzorging-van-de-langstlevende-hoe-ver-reikt-deze-eigenlijk [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2020-01-28 08:52:38 [post_modified_gmt] => 2020-01-28 07:52:38 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => https://bg.legal/?p=18976 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [5] => WP_Post Object ( [ID] => 18947 [post_author] => 6 [post_date] => 2019-12-23 11:01:11 [post_date_gmt] => 2019-12-23 10:01:11 [post_content] => Het komt in de praktijk regelmatig voor. Een IT leverancier krijgt opdracht om een softwarepakket te installeren. Vaak begint het met een onderzoek waarin de leverancier en beoogd afnemer gaan kijken of het software pakket past bij de wensen en behoeften van de afnemer. Daarvoor heeft de klant soms een lijstje gemaakt met de functionele vereisten waar het nieuwe software pakket aan moet voldoen. In overleg met de afnemer maakt de leverancier dan vaak een scope document. In dat document wordt beschreven waar de te leveren software aan moet voldoen, hoe het ontwikkel- en implementatietraject eruit gaat zien, wat de planning is, wat van de afnemer wordt verwacht, etc. Soms kiezen partijen voor een andere manier van werken: agile (scrum). Daarbij gaat het minder om de documentatie en meer om het inspelen op (onverwachte) ontwikkelingen tijdens het proces. Hoe dan ook, uiteindelijk moet de leverancier de software opleveren. En dan kan het voor komen dat de afnemer niet tevreden is. Soms gebeurt dat al eerder omdat de afnemer al eerder in het traject ontevreden is, bijvoorbeeld omdat het project vertraging heeft opgelopen. Het gevolg kan zijn dat de afnemer van de overeenkomst af wil. Hij wil de overeenkomst dan beëindigen, de betaalde bedragen terug betaald krijgen, geen nieuwe facturen meer ontvangen en mogelijk zelfs een vergoeding ontvangen voor geleden schade.
Ingebrekestelling – verzuim – ontbinding overeenkomst
En dan komen juristen in beeld en wordt de overeenkomst erbij gepakt. Rechten en verplichtingen van de leverancier en de afnemer zijn vastgelegd in de overeenkomst. Daarnaast zijn waarschijnlijk algemene voorwaarden en Nederlands recht van toepassing verklaard. Ook daar zijn rechten en verplichtingen in te vinden. Op basis van dat geheel moeten partijen hun strategie en acties bepalen. Wanneer de afnemer van de overeenkomst af wil, dan zal deze de overeenkomst moeten ontbinden. Onder bepaalde voorwaarden kan dit. Daarvoor is vereist dat er sprake is van een toerekenbare tekortkoming aan de zijde van de leverancier. Bij de implementatie van software wordt een onderscheid gemaakt tussen ‘maatwerk’ software en ‘standaard’ software. Hoe meer maatwerk elementen er zijn, hoe meer een afnemer moet accepteren dat trajecten vertraging op kunnen lopen omdat ze ingewikkeld zijn. Bij standaard software (‘van de plank’) mag de afnemer verwachten dat de leverancier toezeggingen (over functionaliteit, planning, etc.) strikt nakomt. De drempel om te kunnen ontbinden is afhankelijk van wat partijen daar over hebben afgesproken. Wanneer er niets is afgesproken, dan geldt het wettelijk uitgangspunt. Artikel 6:265 BW bepaalt dat iedere tekortkoming van een partij de andere partij de bevoegdheid geeft om de overeenkomst te ontbinden. Dit tenzij het maken van een uitzondering hierop gerechtvaardigd is. De andere partij moet daarvoor wel in verzuim zijn. Dit betekent dat een laatste gelegenheid moet zijn gegeven om alsnog verplichtingen na te komen. Dit is door de Hoge Raad[1] zo uitgelegd dat slechts een tekortkoming van voldoende gewicht recht geeft op (gehele of gedeeltelijke) ontbinding van de overeenkomst. Soms wordt in een overeenkomst (of algemene voorwaarden) een hogere drempel gecreëerd. In het eerdergenoemde arrest van de Hoge Raad is aangegeven dat partijen een hogere drempel kunnen creëren. Bijvoorbeeld door overeen te komen dat de overeenkomst alleen ontbonden kan worden bij het schenden van een ‘material obligation’. Degene die de overeenkomst ontbindt moet stellen en bewijzen dat sprake is van schending van een wezenlijke verplichting. Dit is recent nog overwogen door het Gerechtshof ’s-Hertogenbosch[2] in een procedure tussen het Tweesteden ziekenhuis en Alert.
Stichting Elisabeth-Tweesteden Ziekenhuis / Alert Life Sciences Computing B.V
Deze zaak heeft al tot verschillende uitspraken geleid. Het meest recent is de uitspraak van 17 december 2019 van het Gerechtshof ’s-Hertogenbosch. De zaak is gelinked aan de procedures tussen Alert en het Jeroen Bosch ziekenhuis. In die zaak is de meest recente uitspraak het arrest van 23 maart 2018 van de Hoge Raad. Alert had, in opdracht van het ziekenhuis, software ontwikkeld en geïmplementeerd. In de uitspraak van het hof ’s-Hertogenbosch gaat het (nog) om de vraag of het ziekenhuis de overeenkomst gerechtvaardigd heeft ontbonden. Het ziekenhuis heeft de overeenkomst ontbonden omdat er sprake was van vier tekortkomingen. Het hof somt de gestelde tekortkomingen op: ‘De eerste tekortkoming heeft betrekking op de kwaliteit van de software. Deze bevat niet de overeengekomen functionaliteiten, kent ernstige ontwerpfouten en is ongeschikt voor de Nederlandse markt. Ten tweede is Alert tekortgeschoten omdat zij het Implementatieplan en de daarin opgenomen implementatieaanpak niet heeft gevolgd. Ten derde is Alert tekortgeschoten omdat haar projectorganisatie en projectmanagement inadequaat is. De vierde tekortkoming ziet op de in het Implementatieplan gestelde termijnen. Alert heeft continue deadlines niet gehaald, waardoor het project substantieel is vertraagd.’ Het hof herhaalt dat Alert zich heeft verbonden tot levering, ontwikkeling en implementatie van door hen vervaardigde complexe software. De door het hof ingeschakelde deskundigen hebben geconcludeerd dat het ging om een implementatieproject inclusief gespecifieerde aanpassingen in de software. Daarbij geldt dat partijen niet gelijkwaardig waren. Alert is de deskundige. Ook het gegeven dat het ziekenhuis een adviesbureau had ingehuurd voor de begeleiding, maakt dit niet anders. Deze niet gelijkwaardige positie heeft grote gevolgen. Zo oordeelt het hof bijvoorbeeld dat het niet functioneren van de stuurgroep, met het ziekenhuis als voorzitter en secretaris, toch een verantwoordelijkheid is van Alert omdat zij een leidende rol heeft in het project.
‘in breach or default of any of its material obligations’?
Niet halen go- live datum
Het ziekenhuis stelt dat zij op die grond heeft kunnen ontbinden. Het hof had al in een eerder arrest[3] overwogen dat ‘de Go-Live datum van 31 maart 2012 een fatale termijn impliceert en dat de tussentijdse opleverdata niet geheel vrijblijvend zijn, omdat die zijn opgenomen met het oog op die fatale termijn. Het niet-halen van de tussentijdse opleverdata, althans de duur van de overschrijding, kan de ontbinding van de overeenkomst dus rechtvaardigen’. Het hof overweegt dat het niet halen van de Go-Live datum in redelijkheid als een schending van ‘material obligations’ mag worden opgevat. Immers, het ziekenhuis had naar voren gebracht dat zij er groot belang bij had dat de planning van Alert c.s. ‘hard’ was en dat vertragingen voor het ziekenhuis problematisch waren. Alert heeft nog gesteld dat de inbreng van het ziekenhuis onvoldoende was waardoor vertraging is opgelopen. Het hof verwerpt dit en overweegt dat Alert bij het opstellen van het implementatieplan een te volgzame rol heeft gespeeld en ook haar leidende rol onvoldoende in de stuurgroep tot uitdrukking heeft laten komen. Ook het hof is van oordeel dat er bij Alert sprake was van slecht projectmanagement. Dit kwam door het ‘vertrek van de Nederlandse projectleider van Alert Nederland, de talrijke wisselingen in het management van Alert c.s. (met name van Alert Nederland), de slechte communicatie tussen Alert Nederland en Alert Portugal en het voortdurend niet nakomen van afspraken door Alert c.s..
‘anticipatory breach’
Door het ziekenhuis is gesteld dat zij de overeenkomst kon ontbinden omdat vast stond dat Alert toch niet meer kon nakomen zonder tekortkoming. De wet kent de mogelijkheid van ‘anticipatory breach’. Artikel 6:80 BW bepaalt dat de gevolgen van niet-nakoming intreden wanneer duidelijk is dat nakoming zonder tekortschieten onmogelijk zal zijn of wanneer de schuldenaar aangeeft dat hij niet na zal komen. Het hof overweegt dat het ziekenhuis zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat zij de overeenkomst mocht ontbinden omdat vaststaat dat nakoming zonder tekortkoming onmogelijk zal zijn. Daarbij speelden een rol:
  • dat de fatale Go-Live datum niet meer haalbaar was.
  • de reeds opgelopen vertragingen en de hoeveelheid nog te verwachten werkzaamheden.
  • dat de voortgang van het project ernstig werd belemmerd doordat de projectorganisatie en projectmanagement van Alert c.s. inadequaat was.
  • dat Alert de fout had begaan in te stemmen met de demonstratie van de medicatiefunctionaliteit. Hierdoor ontstond er binnen het ziekenhuis de vrees dat het project geen succes zou worden. Deze is vrees is later gerechtvaardigd gebleken.
Mocht het ziekenhuis betaling van facturen opschorten?
Het ziekenhuis had betaling van verschillende facturen opgeschort omdat zij ontevreden was over de planning. Als reactie daarop had Alert personeel van het project gehaald. Het hof oordeelt dat het ziekenhuis gerechtvaardigd betaling had opgeschort. Immers het was aan Alert te wijten dat het project niet opschoot.
Moet Alert nu alle ontvangen bedragen terugbetalen aan het ziekenhuis?
Omdat het ziekenhuis de overeenkomst heeft ontbonden, vordert zij terugbetaling van alle bedragen die zij betaald heeft aan Alert. Dit volgt uit de wettelijke ongedaanmakingsverplichtingen na het ontbinden van een overeenkomst. Het ziekenhuis vordert terugbetaling van in totaal € 4.620.253,97. Dit bedrag is als volgt samengesteld: totaal voor verrichte diensten: € 1.126.738,84 en totaal voor licenties: € 3.493.515,13.
Moet Alert daarnaast een aanvullende schadevergoeding betalen?
Het ziekenhuis vordert, naast terugbetaling van debetaalde facturen, ook een aanvullende schadevergoeding. Indien er geen beperking van aansprakelijkheid zou zijn opgenomen, dan zou het ziekenhuis ook een aanvullende schadevergoeding kunnen vorderen. In de overeenkomst is echter een bepaling opgenomen die de aansprakelijkheid van Alert beperkt tot de betaalde bedragen en tot directe kosten. Daarom beperkt het ziekenhuis haar schadevergoeding tot € 4.620.253,97, zijnde het bedrag dat is betaald. De overeenkomst is in het Engels en dus, zo overweegt het hof, ‘mag acht worden geslagen op de perceptie van partijen van de daarin gebruikte Engelse termen’. Bij de uitleg van de overeenkomst speelt een rol dat het concept is gemaakt door de leverancier (Alert), dat over bepaalde bepalingen niet expliciet is gesproken en dat beide partijen professionele partijen zijn. Het hof oordeelt dat het ziekenhuis eenmaal een vergoeding kan vorderen uit welke hoofde dan ook bij beëindiging van de overeenkomst. Het ziekenhuis kan niet ‘tweemaal’ het bedrag van € 4.620.253,97 vorderen zoals zij doet. Daarbij spelen een rol de volgende passages uit de overeenkomst:
  • Alert is op zijn hoogst aansprakelijk tot ‘an amount equal to the sum of the fees paid by the customer to Alert under this agreement’
  • The limitation of liability as provided herein reflects the allocation of risk and the material inducement for Alert to enter this agreement;
  • De beperking van de aansprakelijkheid geldt ‘for claims under and in connection with this agreement, whether for liability in contact, tort or otherwise’.
Mag Alert een beroep doen op deze contractuele beperking van aansprakelijkheid?
Het ziekenhuis had nog gesteld dat het in strijd is met de redelijkheid en billijkheid dat Alert een beroep kan doen op dit exoneratiebeding (beperking van aansprakelijkheid). Het hof is het daar niet mee eens. Dit zou alleen anders zijn wanneer er aan de zijde van Alert sprake zou zijn van opzet of bewuste roekeloosheid.
Wat betekent dit voor de praktijk
 1. Voor een leverancier van software
  • Als leverancier bent u de deskundige en moet u leidinggeven aan het project. Een slecht projectmanagement zal aan u worden verweten.
  • Het loont om in een overeenkomst de aansprakelijkheid te beperken. Wanneer dit expliciet in de overeenkomst is opgenomen (niet alleen wegstoppen in algemene voorwaarden) en wanneer dit wordt besproken in de contractonderhandelingen, dan is een afnemer hieraan gebonden.
  • Ook bij complexe software kan het niet halen van opleverdata / testdata juridische gevolgen hebben. Wanneer het project vertraging oploopt, en de afnemer kan daar een verwijt van worden gemaakt, leg dit dan vast en leg ook vast dat in onderling overleg de planning wordt aangepast.
2.  Voor een afnemer van software
  • Voorkom dat u verantwoordelijkheid voor het projectmanagement naar u toe haalt. Laat deze liggen bij de leverancier.
  • Het onderhandelen over contractsbepalingen heeft ook een nadeel. Wanneer bepalingen expliciet zijn besproken, dan bent u daar meer aan gebonden dan wanneer het ‘standaard’ bepalingen zijn in het modelcontract van de leverancier.
  • Wanneer u bij een wanprestatie van de leverancier ook een aanvullende schadevergoeding wilt kunnen vorderen, dan moet u dat expliciet in de overeenkomst vastleggen. Zeker met buitenlandse contractspartijen.
  • Wanneer de leverancier opleverdata/testdata niet haalt, en dit heeft grote gevolgen voor u, leg dit goed vast.
  • Wanneer een datum een ‘fatale’ (uiterste) datum moet zijn, dan moet u dat uitdrukkelijk zo benoemen. Zie ook een eerder blog hierover.
Voor beiden geldt dat het verstandig is om aandacht te besteden aan de inhoud van de overeenkomst en de verslaglegging van het proces. Wij hebben ervaring met software geschillen. Onderdeel van onze ervaring is het procederen in software geschillen. Zowel bij de burgerlijke rechter als in arbitrage bij het SGOA. Dit betekent dat wij weten waar, in welke fase van een project, juridisch gezien, op moet worden gelet c.q. wat moet worden vastgelegd. [1] Hoge Raad, 28 september 2018, ECLI:NL:HR:2018:1810 [2] Gerechtshof ’s-Hertogenbosch, 17 december 2019, ECLI:NL:GHSHE:2019:4535 (Tweesteden ziekenhuis/Alert) [3] Gerechtshof ’s-Hertogenbosch, 3 november 2015, ECLI:NL:GHSHE:2015:4428 [post_title] => Wanneer kan een IT overeenkomst worden ontbonden? [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => open [post_password] => [post_name] => wanneer-kan-een-it-overeenkomst-worden-ontbonden [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2020-01-28 08:52:38 [post_modified_gmt] => 2020-01-28 07:52:38 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => https://bg.legal/?p=18947 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [6] => WP_Post Object ( [ID] => 18918 [post_author] => 8 [post_date] => 2019-12-18 15:03:30 [post_date_gmt] => 2019-12-18 14:03:30 [post_content] => Het klinkt vast raar deze koptitel. Alsof ik u wil aanzetten om te scheiden. Toch kan het voor u van belang zijn om nu al een verzoekschrift echtscheiding in te dienen bij de rechtbank. Tot en met 31 december gelden namelijk nog de oude regels. Als een van de ex-partners na de scheiding niet in staat is in de kosten van het levensonderhoud te voorzien, kan aanspraak gemaakt worden op partneralimentatie. Als de financiële draagkracht van de alimentatieplichtige het toelaat, kan er sprake zijn van het vaststellen van alimentatie. Nu geldt nog dat de alimentatiegerechtigde ,mits er behoefte is en draagkracht bij de alimentatieplichtige, in principe recht heeft op 12 jaar alimentatie. De maatschappelijke opvattingen over partneralimentatie zijn veranderd. Steeds meer mensen zijn financieel onafhankelijk en men vindt dat je ook zelf financieel onafhankelijk kunt zijn. Er wordt ook van de alimentatiegerechtigde verwacht dat hij/zij zelf inkomsten kan genereren. Vroeger hadden we hier de campagne voor: “een  jonge meid is op haar toekomst voorbereid”. Per  1 januari 2020 treedt de nieuwe wet in werking. Deze verlaagt de grens van 12 jaren naar de helft van de duur van het huwelijk met een maximum van 5 jaar.  Er zijn ook uitzonderingssituaties in de nieuwe wet:
  1. Dit bv als er kinderen zijn, dan geldt de alimentatie tot de jongste van de kinderen 12 jaar is.
  2. Ook bij langdurige huwelijken van minimaal 15 jaar, waarbij de alimentatiegerechtigde binnen 10 jaar AOW krijgt, zal de duur vastgesteld worden totdat de AOW leeftijd wordt bereikt.
  3. Bij een huwelijk van minimaal 15 jaar en de alimentatiegerechtigde is geboren op of voor 1 januari 1970 geldt ook een termijn van 10 jaar.
Even een paar voorbeelden ter verduidelijking: Voorbeeld 1: Iemand die 68 jaar is en 35 jaar gehuwd is geweest heeft volgens de oude wet recht op 12 jaar alimentatie. Volgens de nieuwe wet zal dit slechts 5 jaar zijn. Wel kan in dit geval een verlengingsverzoek gedaan worden volgens de nieuwe wet. Dit zal de alimentatiegerechtigde moeten doen binnen 3 maanden na het beëindigen van de termijn van 5 jaar. Voorbeeld 2: Iemand van 40 jaar zonder kinderen die 19 jaar gehuwd is heeft volgens de oude regeling recht op 12 jaar alimentatie. Volgens de nieuwe regeling heeft deze 40 jarige slechts recht op de helft duur huwelijk met een maximum van 5 jaar, dus recht op maar 5 jaar alimentatie. Voorbeeld 3: Iemand van 40 jaar met een minderjarig kind van 5 jaar, die 7 jaar gehuwd is, heeft volgens de oude regeling recht op 12 jaar partneralimentatie (en kinderalimentatie). Volgens de nieuwe regeling bestaat er recht op partneralimentatie totdat het kind 12 jaar is. Dus 7 jaren. Wilt u weten wat het effect voor u is/zal zijn ? Neem dan vrijblijvend contact met ons op. Dit artikel is gepubliceerd in De UItstraling, december 2019. Liedeke Floris [post_title] => Dit jaar nog scheiden, of niet? Grote veranderingen partneralimentatie! [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => open [post_password] => [post_name] => dit-jaar-nog-scheiden-of-niet-grote-veranderingen-partneralimentatie [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2020-01-28 08:52:39 [post_modified_gmt] => 2020-01-28 07:52:39 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => https://bg.legal/?p=18918 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [7] => WP_Post Object ( [ID] => 18906 [post_author] => 7 [post_date] => 2019-12-18 14:01:15 [post_date_gmt] => 2019-12-18 13:01:15 [post_content] => De Internationale Kamer van Koophandel (ICC) is opgericht in 1919 en viert dit jaar dus haar 100-jarig bestaan. Het doel van de ICC is het bevorderen van internationaal handelsverkeer. In dat kader heeft de ICC in 1936 algemene voorwaarden gelanceerd waarin een aantal handelsbedingen zijn opgenomen de International Commercial Terms, afgekort Incoterms. Dit is een set bedingen die gebruikt kunnen worden in internationale handelscontracten om zodoende internationale afspraken over vervoer van goederen vast te leggen. De waarde van deze Incoterms is er vooral in gelegen dat ze in meer dan 30 talen worden uitgegeven, zodat elke handelspartner in de eigen taal de betekenis kan doorgronden. Daarnaast is de betekenis eenduidig en is elk beding voorzien van een toelichting. Periodiek worden de Incoterms herzien en geactualiseerd, voor het laatst in 2010. In het voorjaar van 2019 werd bekend dat er in het najaar een nieuwe versie bekend zou worden gemaakt, en dat is ook gebeurd op 10 september 2019. Toen heeft de ICC de Incoterms 2020 gelanceerd die vanaf 1 januari gelden. Dat is reden voor een beoordeling van de nieuwe Incoterms op inhoud, of het oude wijn in nieuwe zakken is en wat de juridische status is.
Toepasselijkheid incoterms
In algemene voorwaarden komt nog wel eens de zinsnede voor: “Op al onze overeenkomsten zijn de Incoterms van de ICC van toepassing” of juist omgekeerd: “De toepasselijkheid van Incoterms wordt uitdrukkelijk uitgesloten”. Eigenlijk is deze verwijzing naar de Incoterms niet juist. Het heeft geen zin de Incoterms in het algemeen van toepassing te verklaren, omdat ze bestaan uit een aantal handelsbedingen die elkaar aanvullen of uitsluiten. Veel gebruikelijker is het in de hoofdovereenkomst, of in vervolgovereenkomsten als sprake is van een raamovereenkomst, een van de handelsbedingen van toepassing te verklaren. Dan kan het geen kwaad te verwijzen naar de Incoterms waar het betreffende beding uit voortvloeit, maar dan meer om twijfel over de inhoud en betekenis van het beding te elimineren.
Overeenkomst
Incoterms zijn ook geen positief recht, die zonder meer van ons nationale rechtsstelsel deel uitmaken of daarin directe werking hebben. Als men een beroep wil doen op een handelsbeding, moet men de toepasselijkheid ervan overeen komen. Dat kan door de enkele vermelding van het beding in de hoofdovereenkomst. Daarmee staat vast onder welke conditie de overeenkomst wordt uitgevoerd.
Verschillen
De aankondiging dat, na tien jaar, de Incoterms zouden worden vernieuwd, deed vermoeden dat er werkelijk iets nieuws op komst was. Een nadere beschouwing ervan leert dat er weinig veranderd is en dat het gros van de bedingen nog steeds zo luidt als tevoren. Oude wijn in nieuwe zakken dus, want veel nieuws is er niet onder de zon. Daarom is het goed de bedingen onder de loep te nemen en ze hier nog eens inhoudelijk te bespreken, waarbij meteen de verschillen duidelijk worden. Door het opnemen van een Incoterm worden afspraken gemaakt over de verplichtingen van partijen, maar ook wie verzekeringen, vergunningen, douaneformaliteiten en het vervoer van de goederen regelt, en op welk moment risico van de ene op de andere partij over gaat. Een belangrijk onderscheid is dat tussen de bedingen die van toepassing zijn op vervoer over water en de bedingen die op alle vormen van vervoer van toepassing zijn. Het gaat bij Incoterms alleen over koop en verkoop van goederen en over grensoverschrijdend vervoer. Ze stellen niet vast wie eigenaar is van de goederen, noch bevatten ze elementen van materieel verbintenissenrecht, zoals de grondslag van de overeenkomst, recht op betaling en toerekenbare tekortkoming. Er zijn elf Incoterms die elk een moment bepalen waarop risico verschuift van verkoper naar koper. Incoterms zijn ingedeeld in vier groepen: E, F, C en D. Groep E: EXW is de Incoterm waarbij vrijwel alle kosten worden gedragen door de koper. Groep F: FCA, FAS en FOB, zijn de Incoterms waarbij de risico’s van het hoofdtransport over gaan op de koper, op het moment dat de goederen worden overhandigd aan de vervoerder. Groep C: CPT, CIP, CFR en CIF, zijn de Incoterms waarbij de verkoper alle kosten van het hoofdtransport draagt, zodra de goederen worden overhandigd aan de vervoerder. De kosten van verzekering blijven bij de verkoper. Groep D: DAP, DAT en DPP zijn de Incoterms waarbij de verkoper alle kosten en risico’s draagt tot de aankomst van de goederen op de overeen gekomen bestemming. De Incoterms 2020 verschillen niet veel van de Incoterms 2010. Waar aanvankelijk gespeculeerd werd dat de Incoterm EXW zou vervallen, is die door de selectiecommissie toch behouden. Voor de Incoterms 2020 heeft de ICC een international Drafting Group ingesteld in 2016. Daarvan maken experts deel uit van Amerika, Europa, Turkije, China en Australië, samen met de ICC Director of Trade and Investment. De experts bestaan uit handelaren, vertegenwoordigers van bedrijven en juristen. De redactie is gegaan over verschillende consultatierondes, waarin de input uit de markten gewogen is. Een ander verschil is dat de Incoterm DAT vervangen is door de Incoterm DPU. DAT stond voor Delivered At Terminal, wat betekent dat de goederen door de verkoper worden aangeleverd op de terminal van de koper. Kritiek hierop was wel dat ook elders door de koper de goederen in ontvangst genomen kunnen worden. Vandaar dat de incoterm DPU (Delivered at Place Unloaded) ingevoerd is, die meer vrijheid geeft om voor de aflevering een plaats af te spreken. Naast deze nieuwe Incoterm heeft de commissie nog enkele Incoterms aangescherpt, zoals de ladingverzekering van goederen in de Incoterm CIP (Carriage and Insurance Paid to) en CIF (Cost Insurance and Freight) welke laatste alleen bij vervoer over water geldt. Bij vervoer over water wordt vaak gebruik gemaakt van de Incoterm FOB (Free On Board). Dat betekent dat de verkoper er voor moet zorgen dat de goederen daadwerkelijk in het schip terecht komen, terwijl die vaak de controle al kwijt is bij het afleveren van de goederen in de haven. Bij de Incoterm FCA (Free Carrier) gaat het risico eerder over op de koper, reden waarom veel verkopers zich daar veiliger bij voelen. Bij FCA is het echter een probleem om een “on board bill of lading” te krijgen, die in veel letters of credit (een internationaal veel gebruikt betaalmiddel) vereist is. Onder de Incoterms 2020 is het eenvoudiger voor partijen hier afspraken over te maken doordat de koper voor diens verantwoordelijkheid de vervoerder de opdracht geeft om aan de verkoper een “on board bill of lading” af te geven. De verkoper geeft dan de “bill of lading” af aan de koper, die de goederen daarmee af kan halen.
Incoterms 2020
De Incoterms 2020 op een rij geven het volgende beeld: EXW (Ex Works – Af Fabriek) Hierbij heeft de verkoper minimale verplichtingen en de koper juist de maximale verplichtingen. Deze Incoterm houdt in dat de verkoper de goederen voor de koper gereed zet voor afhaling op zijn locatie op een overeen gekomen datum. FCA (Free Carrier – Vracht vrij tot eerste vervoerder) Hierbij betaalt de verkoper het vervoer tot aan het punt waar de goederen geleverd worden aan de eerste vervoerder, op welk moment ook het risico op de koper over gaat. FAS (Free Alongside Ship – vrij langszij schip) De verkoper moet de goederen langszij het schip plaatsen in de haven van inscheping. Als dat containers zijn, worden die meestal aangeboden op een terminal. Als de goederen langszij het schip staan, gaat het transportrisico over op de koper. Deze Incoterm is alleen van toepassing bij vervoer over water. FOB (Free On Board – vrij aan boord) Bij deze Incoterm moet de verkoper de te leveren goederen aan boord van het schip laden. Het risico gaat op de koper over als de goederen geladen zijn. Onder de Incoterms 2020 is dat het moment dat de goederen de reling van het schip passeren. Deze Incoterm is alleen van toepassing bij vervoer over water. CPT (Carriage paid to – vracht vrij tot) Hierbij betaalt de verkoper voor het vervoer, het risico gaat over naar de koper bij het overhandigen van de goederen aan de eerste vervoerder. Als de goederen in containers worden aangeleverd, kunnen Terminal Handling Charges berekend worden, die de verkoper in zijn vrachtbrief kan opnemen. CIP (Carriage and Insurance Paid – vracht vrij inclusief verzekering tot) De verkoper betaalt het vervoer en de verzekering tot aan het in de afspraken genoemde bestemmingspunt. Het risico gaat over op het moment dat de goederen worden overgedragen aan de eerste vervoerder. CFR (Cost and Freight – kosten en vracht) De verkoper betaalt de kosten van de vracht om de goederen naar de haven van bestemming te brengen. Het risico gaat over op de koper op het moment dat de goederen aan boord zijn geladen. De kosten van verzekering zijn niet inbegrepen. De verkoper moet de goederen afleveren in de haven van verscheping, maar betaalt tot de goederen zich in de bestemmingshaven bevinden. Deze Incoterm is vooral bedoeld voor vervoer over water. CIF (Cost, Insurance and Freight – kosten, verzekering en vracht) Dit is dezelfde clausule als de CFR, alleen hier zijn ook de kosten van verzekering voor de verkoper. Deze Incoterm is vooral bedoeld voor vervoer over water. DAP (Delivered At Place – overeengekomen plaats van bestemming) De verkoper betaalt voor vervoer naar de overeengekomen plaats, behalve de kosten van inklaring. Alle risico’s tot aan het moment waarop de goederen door de koper worden gelost, zijn voor de verkoper. DPU (Delivered at Place Unloaded – geleverd ter bestemming en gelost) De verkoper draagt alle risico’s met betrekking tot het brengen van de goederen naar en het lossen van de goederen op de overeengekomen plaats van bestemming. DDP (Delivered Duty Paid – geleverd en belasting betaald) Bij deze Incoterm heeft de verkoper de maximale verplichtingen. Hij is verantwoordelijk voor het afleveren van de goederen op de overeengekomen plaats in het land van de koper en betaalt alle kosten om de goederen naar de plaats van bestemming te brengen, inclusief invoerrechten en belastingen. Regelmatig zijn de Incoterms inzet van een juridische procedure, vaak over de battle of forms, waarin de Incoterms een rol spelen, of over zaken betreffende de verzekering. Zodoende evolueren Incoterms naar gelang van maatschappelijke opvattingen en worden ze eens per tien jaar herzien en aangepast aan behoeften uit de praktijk. Zo zullen vanaf 1 januari 2020 de nieuwe Incoterms gaan gelden voor een lange periode van tien jaar.           [post_title] => Incoterms 2020 [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => open [post_password] => [post_name] => incoterms-2020 [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2020-01-28 08:52:40 [post_modified_gmt] => 2020-01-28 07:52:40 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => https://bg.legal/?p=18906 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [8] => WP_Post Object ( [ID] => 18898 [post_author] => 10 [post_date] => 2019-12-17 17:06:09 [post_date_gmt] => 2019-12-17 16:06:09 [post_content] => Onder de Wet normalisering rechtspositie ambtenaren (Wnra) die met ingang van 1 januari 2020 in werking treedt wordt de rechtspositie van de meeste ambtenaren zoveel mogelijk gelijkgetrokken met die van werknemers in de private sector die onder het arbeidsrecht vallen. Overheden zijn op dit moment al drukdoende met deze transitie van het ambtenarenrecht naar het arbeidsrecht maar wat praktische hulp daarbij is nooit weg. BG.legal kan overheidswerkgevers bij dit traject die praktische hulp bieden. Hierbij valt te denken aan het in kaart brengen van de huidige rechtspositionele afspraken die met de medewerkers gelden door het scannen van lokale regelingen en personeelsdossiers. Vervolgens doet  BG.legal aanbevelingen  voor de overgang naar het arbeidsrecht. Bijvoorbeeld door middel van een model arbeidsovereenkomst. Daarnaast behoort kennisoverdracht over het arbeidsrecht voor overheidswerkgevers tot de mogelijkheden en kan desgewenst ook aan informatieverstrekking aan de overheidsmedewerkers worden gedacht. Voor meer informatie kunt u contact opnemen met de specialisten van BG.legal Rik Wevers [post_title] => De normalisering van het ambtenarenrecht samen met BG.legal [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => open [post_password] => [post_name] => de-normalisering-van-het-ambtenarenrecht-samen-met-bg-legal-2 [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2020-01-28 08:52:40 [post_modified_gmt] => 2020-01-28 07:52:40 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => https://bg.legal/?p=18898 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [9] => WP_Post Object ( [ID] => 18881 [post_author] => 22 [post_date] => 2019-12-12 15:08:01 [post_date_gmt] => 2019-12-12 14:08:01 [post_content] => Een ouder kan (één van) zijn kinderen onterven. Toch kan een kind dan een deel van de erfenis van zijn ouder opeisen. Dat deel is de legitieme portie. Deze legitieme portie kan alleen uit geld bestaan. Het onterfde kind heeft geen recht op goederen uit de nalatenschap. De legitieme portie is in beginsel opeisbaar zes maanden na het overlijden en moet dan dus betaald worden aan het kind. Dit roept bij veel mensen – die net hun partner verloren hebben – vragen op. Wat nu als er niet voldoende geld op de bankrekening van erflater staat? Hoe moet ik dan de legitieme portie betalen? Moet ik dan ons huis verkopen en de legitieme portie uit de overwaarde van het huis betalen? Gelukkig heeft de wetgever daar een oplossing voor!
Wettelijke verdeling
Indien de erflater geen testament heeft opgesteld, wordt de nalatenschap verdeeld op grond van de wettelijke verdeling. Is de erflater gehuwd, dan krijgt de echtgenoot van rechtswege alle goederen van de nalatenschap. Hetzelfde geldt voor de geregistreerde partner. De kinderen krijgen van rechtswege (als erfgenaam) een vordering op de echtgenoot, ter hoogte van de waarde van het erfdeel. Als de nalatenschap op grond van de wettelijke verdeling verdeeld wordt, kunnen de kinderen van erflater hun legitieme portie pas opeisen op het moment dat de echtgenoot van de erflater overleden is.
Testament
Ook wanneer de erflater wel een testament heeft opgesteld, heeft de wetgever over een oplossing nagedacht. De wetgever heeft de erflater in de wet de mogelijkheid gegeven om aan de legitieme portie van het kind een voorwaarde te verbinden. De erflater kan in het testament bepalen dat de legitieme portie van het kind pas opeisbaar is na het overlijden van zijn echtgenoot. Dit wetsartikel geldt uiteraard ook voor het geregistreerd partnerschap, nu aan het huwelijk en het geregistreerd partnerschap dezelfde gevolgen zijn verbonden in de wet. De wetgever heeft verder bepaald dat een erflater deze voorwaarde ook kan opnemen ten behoeve van een andere levensgezel, met wie de erflater een gemeenschappelijke huishouding voert en een (notariële) samenlevingsovereenkomst heeft. Indien je dus niet getrouwd bent of geen geregistreerd partnerschap bent aangegaan, kun je toch van deze voorwaarde gebruik maken en zo jouw partner beschermen tegen de legitieme porties van jouw kinderen.
Oud testament
Op 1 januari 2003 is ons erfrecht gewijzigd en zijn de hierboven beschreven oplossingen door de wetgever in ons wetboek opgenomen. Maar wat nu als je te maken krijgt met een oud testament? Wat nu als de erflater het testament al voor 1 januari 2003 opgesteld heeft maar daarna komt te overlijden? Ook daar heeft de wetgever een oplossing voor bedacht: de overgangswet. Hierin is bepaald dat indien de erflater in zijn (oude) testament een beschikking heeft gemaakt ten gunste van zijn echtgenoot of andere levensgezel, ook dan de legitieme portie van de kinderen pas opeisbaar is na het overlijden van die echtgenoot of andere levensgezel. Heeft een erflater bijvoorbeeld in zijn testament uit 2001 zijn echtgenoot tot zijn enig erfgenaam benoemd – en dus als zodanig zijn kinderen onterfd – dan kunnen zijn kinderen na zijn overlijden een beroep doen op hun legitieme portie. Indien de erflater dan vervolgens in 2004 overlijdt, is de legitieme portie van de kinderen op grond van de overgangswet pas opeisbaar nadat zijn echtgenoot (ook) overleden is.
Conclusie
Het nieuwe recht biedt de mogelijkheid om de positie van de langstlevende te beschermen, door een voorwaarde aan de opeisbaarheid van de legitieme portie te verbinden. De legitieme portie is dan pas opeisbaar na het overlijden van die langstlevende. In het overgangsrecht heeft de wetgever aansluiting gezocht bij deze bepalingen, voor de nalatenschappen en testamenten die pas na invoering van de nieuwe wet (in 2003) openvallen. Ook wanneer er dus sprake is van een ouder testament, kan de langstlevende deze bescherming tegen de legitieme porties van de kinderen genieten. Heeft u hier vragen over? Neem dan gerust contact op met onze erfrecht specialiste: Anne van der Steen. Anne van der Steen [post_title] => Help! Eén van de kinderen eist zijn legitieme portie. Moet ik nu mijn huis uit? [post_excerpt] => [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => open [post_password] => [post_name] => help-een-van-de-kinderen-eist-zijn-legitieme-portie-moet-ik-nu-mijn-huis-uit [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2020-01-28 08:52:41 [post_modified_gmt] => 2020-01-28 07:52:41 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => https://bg.legal/?p=18881 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) ) [post_count] => 10 [current_post] => -1 [in_the_loop] => [post] => WP_Post Object ( [ID] => 19275 [post_author] => 17 [post_date] => 2020-01-30 10:20:21 [post_date_gmt] => 2020-01-30 09:20:21 [post_content] => Met de inmiddels bekende AVG doet zich een interessante strijd voor tussen twee leerstukken: het recht op kennis over schuldenproblematiek vs. het recht om vergeten te worden.
Wat is het doel van een BKR-registratie?
Kredietverstrekkers zijn wettelijk verplicht om elke lening aan te melden bij Stichting BKR (Bureau Krediet Registratie). Het achterliggende doel van Stichting BKR is Nederland financieel gezond te maken: enerzijds door overfinanciering van consumenten te voorkomen en anderzijds door het beschermen van kredietaanbieders voor consumenten van wie is gebleken dat zij hun lening niet (kunnen) aflossen. Wanneer je met een BKR-registratie te maken krijgt, kan dit behoorlijk vervelend zijn. De gevolgen kunnen je immers nog jarenlang achtervolgen.
Hoe pakt het uit in de praktijk?
De voorzieningenrechter te Amsterdam deed vorig jaar een interessante uitspraak over een verzoek om verwijderd te worden uit het BKR-register (ECLI:NL:RBAMS:2019:3857). De consument heeft een BKR-registratie en de kredietverschaffer weigert deze door te laten halen. Daardoor krijgt de consument geen hypotheek. De consument ziet zich genoodzaakt de voorzieningenrechter om hulp te vragen. Als hoofdregel geldt dat een persoon vanwege zijn specifieke situatie bezwaar kan maken tegen de verwerking van zijn persoonsgegevens. De kredietverschaffer moet dit bezwaar honoreren, tenzij hij dwingende gerechtvaardigde gronden aanvoert voor de verwerking van de persoonsgegevens, die zwaarder wegen dan de belangen, rechten en vrijheden van de betrokken persoon. Als dit bezwaar geweigerd wordt, kan de rechter de gemaakte belangenafweging toetsen. De voorzieningenrechter merkt op dat de consument weliswaar niet alle verplichtingen is nagekomen destijds, maar dat de lening drie jaar geleden volledig is afgelost en dat de op enig moment gesloten betalingsregeling correct is nagekomen. De consument verkeert al drie jaar in een financieel stabiele situatie en heeft geen schulden. Een BKR-registratie beschermt kredietverschaffers tegen wanbetaling, maar daar is dus hier geen sprake (meer) van. De slotsom luidt: “In deze omstandigheden kan niet worden gezegd dat de belangen van maatschappelijk verantwoorde dienstverlening op financieel gebied worden geschaad als de registratie nu zou vervallen in plaats van over twee jaar.” Een geheel begrijpelijke en terechte uitkomst. Deze uitspraak laat zien dat BKR-registratie niet altijd in beton gegoten hoeven te zijn en dat bezwaar, eventueel getoetst door de rechter, wel degelijk kan lonen. In dit geval heeft het er in ieder geval toe geleid dat de consument een huis kon kopen. Indien u vragen heeft over een BKR-registratie, kunt u uiteraard contact opnemen. Dirk School   [post_title] => BKR en het recht om vergeten te worden [post_excerpt] => Wanneer je met een BKR-registratie te maken krijgt, is dit heel vervelend. Rechtbank Amsterdam deed vorig jaar een uitspraak over een verzoek om verwijderd te worden uit het BKR-register. [post_status] => publish [comment_status] => open [ping_status] => open [post_password] => [post_name] => bkr-en-het-recht-om-vergeten-te-worden [to_ping] => [pinged] => [post_modified] => 2020-01-30 16:39:55 [post_modified_gmt] => 2020-01-30 15:39:55 [post_content_filtered] => [post_parent] => 0 [guid] => https://bg.legal/?p=19275 [menu_order] => 0 [post_type] => post [post_mime_type] => [comment_count] => 0 [filter] => raw ) [comment_count] => 0 [current_comment] => -1 [found_posts] => 545 [max_num_pages] => 55 [max_num_comment_pages] => 0 [is_single] => [is_preview] => [is_page] => [is_archive] => 1 [is_date] => [is_year] => [is_month] => [is_day] => [is_time] => [is_author] => [is_category] => [is_tag] => [is_tax] => 1 [is_search] => [is_feed] => [is_comment_feed] => [is_trackback] => [is_home] => [is_privacy_policy] => [is_404] => [is_embed] => [is_paged] => [is_admin] => [is_attachment] => [is_singular] => [is_robots] => [is_posts_page] => [is_post_type_archive] => [query_vars_hash:WP_Query:private] => 88e04fcffbbcb7a0db737fd7240e2be7 [query_vars_changed:WP_Query:private] => [thumbnails_cached] => [stopwords:WP_Query:private] => [compat_fields:WP_Query:private] => Array ( [0] => query_vars_hash [1] => query_vars_changed ) [compat_methods:WP_Query:private] => Array ( [0] => init_query_flags [1] => parse_tax_query ) [tribe_is_event] => [tribe_is_multi_posttype] => [tribe_is_event_category] => [tribe_is_event_venue] => [tribe_is_event_organizer] => [tribe_is_event_query] => [tribe_is_past] => )
Wanneer je met een BKR-registratie te maken krijgt, is dit heel vervelend. Rechtbank Amsterdam deed vorig jaar een uitspraak over een verzoek om verwijderd te worden uit het BKR-register.
Lees meer
De premiedifferentiatie die de Wet Arbeidsmarkt in Balans (WAB) met zich mee heeft gebracht is inmiddels een feit. Hierbij een aantal belangrijke door de Overheid opgestelde kennisdocumenten.
Lees meer
Eén van de gronden voor het beëindigen van een huurovereenkomst betreft ‘dringend eigen gebruik’. Op 10 januari 2020 heeft de rechtbank Rotterdam zich uitgesproken over een verzoek op die grond door Vestia. Een kwestie die al de nodige publiciteit heeft gekregen. Uit deze uitspraak blijkt maar weer eens dat een verzoek op grond van ‘dringend...
Lees meer
Het aantal verkeersongevallen waarbij alcohol in het spel is stijgt in deze maanden. Met vaak letsel ook bij inzittenden. Is de letselschade verhaalbaar? Wat kunnen de gevolgen zijn voor bestuurder en inzittende?
Lees meer
We zien het veel in testamenten van partners. De gehele nalatenschap van de ene partner wordt nagelaten aan de langstlevende partner. Indien er kinderen in het spel zijn, krijgen deze een niet opeisbare vordering op deze langstlevende partner ter grootte van hun erfdeel. De vordering van de kinderen wordt pas opeisbaar bij het overlijden van...
Lees meer
Het komt in de praktijk regelmatig voor. Een IT leverancier krijgt opdracht om een softwarepakket te installeren. Vaak begint het met een onderzoek waarin de leverancier en beoogd afnemer gaan kijken of het software pakket past bij de wensen en behoeften van de afnemer. Daarvoor heeft de klant soms een lijstje gemaakt met de functionele...
Lees meer
Het klinkt vast raar deze koptitel. Alsof ik u wil aanzetten om te scheiden. Toch kan het voor u van belang zijn om nu al een verzoekschrift echtscheiding in te dienen bij de rechtbank. Tot en met 31 december gelden namelijk nog de oude regels. Als een van de ex-partners na de scheiding niet in...
Lees meer
De Internationale Kamer van Koophandel (ICC) is opgericht in 1919 en viert dit jaar dus haar 100-jarig bestaan. Het doel van de ICC is het bevorderen van internationaal handelsverkeer. In dat kader heeft de ICC in 1936 algemene voorwaarden gelanceerd waarin een aantal handelsbedingen zijn opgenomen de International Commercial Terms, afgekort Incoterms. Dit is een...
Lees meer
Onder de Wet normalisering rechtspositie ambtenaren (Wnra) die met ingang van 1 januari 2020 in werking treedt wordt de rechtspositie van de meeste ambtenaren zoveel mogelijk gelijkgetrokken met die van werknemers in de private sector die onder het arbeidsrecht vallen. Overheden zijn op dit moment al drukdoende met deze transitie van het ambtenarenrecht naar het...
Lees meer
Een ouder kan (één van) zijn kinderen onterven. Toch kan een kind dan een deel van de erfenis van zijn ouder opeisen. Dat deel is de legitieme portie. Deze legitieme portie kan alleen uit geld bestaan. Het onterfde kind heeft geen recht op goederen uit de nalatenschap. De legitieme portie is in beginsel opeisbaar zes...
Lees meer